beklemek..
3 01 2012
geçtiğimiz haftalarda nasıl oldu da bu kadar saat uyuyabiliyorum diye kendime şaşarken (şaşırdığım da haftasonu dokuz..) şimdilerde gene rutine döndüm sayılır.. bu sabah beş civarı uyanıp altıya kadar alık alık yatıp sonunda kalkıp birşeyler okumaya niyetlendim.. gittim bir güzel kahve yaptım.. aldım bilgisayarımı kucağıma.. zaten bir önceki posttan belli, kafada dönen binbir tilkinin ruh hali.. işte tam da böyleyken readerımda baktım Zeynep’in Yeri‘nde yeni postlar var.. başta Zeynep’i okumuyordum açıkçası, çektiği fotoğraflara bakıyordum bir tek.. sonra gittiği yerler ilgimi çekti, derken bildiğin takipçisi oldum işte.. O şimdi çok uzakta bir hayali yaşıyor.. ben de her ne kadar maneviyatı yüksek biri olmasam da hiç bir şeyin tesadüf olmadığına inanan biriyim.. işte sabahın altısında readerımdaki 1500 siteden Zeynep’i bulup gidip bu satırı okuduysam boşuna değil..
nerde ne işime yarayacak bilmiyorum.. ama yarayacak.. çünkü kafam düğüm düğümken geldi.. çünkü kafam düğüm düğüm olmasına rağmen yine de en berrak vaktinde geldi.. hah alıp da işime yaratamassam bunu.. o da benim.. diyelim..
“Beklemek ne anlamsız bazen. Beklenenin bilmediği bekleyişler hep bekleyenin hanesine yazılıyor…”